bagaż podręczny na żywo

Strona projektu
Strona na facebooku

SŁUCHOWISKO
W trzeciej edycji słuchowiska głównym tematem nie była konkretna forma dyskryminacji, lecz ogólna kondycja współczesnego człowieka i w tym aspekcie oczywiście mechanizmy wykluczania różnych grup społecznych. Zastanowiliśmy się nad tym, kim jest współczesny człowiek, zadaliśmy z pozoru banalne pytania o to dlaczego coś jest takie jakie jest, jak możliwe jest dalsze życie, kiedy udowodnione jest jakich potworności potrafi dopuścić się człowiek i jak możliwa jest radość i szczęście w perspektywie śmiertelności.
By móc zastanowić się nad tymi filozoficznymi kwestami, stworzony został świat odmienny od naszego w zasadniczy sposób – bohaterowie Bagażu podręcznego będą musieli zmierzyć się ze światem, w którym samo to, że jest się człowiekiem, skazuje cię na dyskryminację. A wszystko to ma na celu uzmysłowienie odbiorcom jak płynne i umowne są mechanizmy stereotypów i wykluczenia oraz pokazanie jak trudną, skomplikowaną, czasami niezrozumiałą, a jednocześnie fascynującą istotą jest człowiek.
Słuchowisko, mimo że stylizowane na audycję publicystyczną, charakteryzuje się dużą dawką czasami purnonsensowego humoru, zatem tematyka, mimo iż ważka, z pewnością podana będzie w łatwy do przyjęcia sposób, by nie zniechęcić czasami przypadkowych odbiorców (wynika to ze specyfiki emisji na antenie radia).

SPEKTAKL
Metoda pracy Jolanty Cynkutis i Khalida Tyabji – wywodząca się z Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego oraz Drugiego Studia Wrocławskiego prowadzonego przez Zbigniewa Cynkutisa zakłada iż ciało, ruch, gest są nie tylko narzędziem do tworzenia roli, ale również są procesem badawczym, w którym należy zakwestionować wszystko to, co oczywiste i odkryć to, co prawdziwe. Trening aktorski ma być inspiracją dla wyobraźni, a ta impulsem dla ciała, ponieważ w tej tradycji teatralnej odkrywanie tego, co pierwotne, a następnie twórcze przekształcanie w odpowiedni dla postaci znak jest kluczowe.
Podwójność każdego działania, dwuwektorowość opiera się na założeniu, że jeśli działanie jest prawdziwe, musi istnieć dla niego przeciwwaga. Świadomość tego procesu to głęboka wiedza na temat własnych ograniczeń, pokonywanie ich, by móc poznać istotę tego co teatralne, czyli stwarzania nowej przestrzeni i umiejscowienia w niej jednostki ludzkiej. Celem tworzenia tego spektaklu jest poznanie w jakim stopniu nasze ciało podlega procesom dyskryminacyjnym, jak wielką rolę w naszym życiu ogrywa wstyd i czym się przejawia.
Teatr ubogi Jerzego Grotowskiego rezygnował z wszelkich akcesoriów teatralnych, pozostawiając w przestrzeni aktora i widza. W metodzie Jolanty Cynkutis duży nacisk położony jest na to, by w trakcie pracy nad rolą zrezygnować również z siebie, w takim sensie, że każda czynność, gest czy dźwięk nie jest zapożyczony z tego kim byliśmy czy jesteśmy, ale jest budowany od nowa. Spektakl ten ma kontynuować tradycje polskiego teatru awangardowego w metodzie jego tworzenia. W tematyce natomiast ma dążyć do przedstawienia problemu dyskryminacji na poziomie immanentnym, odpowiadać na pytania: jak bardzo sami siebie dyskryminujemy, stygmatyzujemy, jak się to przejawia i jak można się od tego uwolnić, jeśli w ogóle można.
Sama metoda pracy zawiera elementy, które są spójne z główną ideą projektu – poszukiwania tego, co przeciwne i odkrywania, iż to, co stawia największy opór jest momentem, w którym następuje poznanie. Oczywistym jest fakt, że efektem tej pracy będzie zaprezentowany widzom spektakl, ale również sam proces dochodzenia do niego ma ogromną wartość.

PERFORMANCE
Performance Julii Szmyt-Krych w sposób dosłowny ożywił w przestrzeni klubowej odwrócony świat znany ze słuchowiska, by umiejscowić widza w nieoczywistej przestrzeni, w której bohaterowie, ich orientacja seksualna, poglądy społeczne stoją w opozycji do wszystkiego co jest nam znane.
Julia Szmyt-Krych jest artystką znaną z akcji teatralnych, w których z humorem i z bezpretensjonalną odwagą traktowany jest każdy aspekt ludzkiej egzystencji. Jednocześnie realizuje spektakle mocno oparte na pracy z tekstem dramatycznym, w których eksperymentuje, wprowadzając w teatralną materię elementy coachingu czy terapii psychologicznej.

Performance zaproszonej do współpracy grupy Monster Hurricane Wihajster – Ich działaniom artystycznym ma również przyświecać idea świata odwróconego i problemy grup dyskryminowanych. Dokładna tematyka i forma realizacji zostanie ustalona przez artystów. Akcje teatralne mają rozgrywać się w przestrzeni miejskiej oraz w miejscu prezentacji pozostałych punktów festiwalu, by dotrzeć nie tylko do widza świadomie wybierającego spektakl, ale także do zwykłego przechodnia czy klienta kawiarni.
Realizacje Monster Hurricane Wihajster charakteryzują się wielką odwagą w łamaniu społecznych stereotypów i konwenansów, człowiek jest dla nich materią, którą można w twórczy sposób manipulować, tak by stał się znakiem, komunikatem, emocjonalnym symbolem. Ich prace skupiają się na obecności lęku w życiu współczesnego człowieka, na wpływie jaki ma na naszą duchowość i jak kształtuje nasze życie społeczne.